الفتال النيسابوري ( مترجم : محمود مهدوى دامغانى )
662
روضة الواعظين و بصيرة المتعظين ( فارسي )
و تنبيه كند ، خدايش او را از بيم روز قيامت در امان مىدارد . « 1 » ( 1 ) امام سجاد ( ع ) فرموده است ، حق نفس تو بر تو اين است كه آن را به فرمانبردارى خداوند بگمارى . « 2 » ( 2 ) پيامبر ( ص ) فرمودهاند : شگفتا از مردمى كه از بيم بيمارى از خوراك پرهيز مىكنند ، چگونه از بيم آتش ، از گناه خوددارى نمىكنند . « 3 » ( 3 ) امام سجاد فرموده است ، خداوند مىفرمايد ، هر گاه بندگانى كه مرا مىشناسند گناه و از فرمان من سرپيچى كنند كسى را بر آنان چيره مىسازم كه مرا نشناسد . « 4 » ( 4 ) پيامبر ( ص ) فرمودهاند : مادر حضرت سليمان به او گفت : پسركم ! از خواب فراوان شب پرهيز كن كه خوابيدن بسيار در شب ، آدمى را روز رستاخيز فقير مىدارد . ( 5 ) و همان حضرت فرمودهاند : فراوانى شوخى كردن ، آبرو را مىبرد و بسيار خنديدن ، ايمان را نابود مىسازد و بسيار دروغ گفتن ، ارج آدمى را از ميان مىبرد . ( 6 ) به امام صادق ( ع ) گفته شد ، رستگار چگونه شناخته مىشود ؟ فرمود : به اينكه كردارش با گفتارش هماهنگ باشد و چنان كسى رستگار است و هر كس كردار و گفتارش هماهنگ نباشد ، ايمانش عاريتى است . ( 7 ) پيامبر ( ص ) فرمودهاند : خداوند متعال مىفرمايد كه من پروردگارم ، پروردگارى جز من نيست ، من پادشاهان ( قدرتمندان ) را آفريدهام و دلهاى ايشان در دست من است . هر قوم كه مرا اطاعت كنند ، دلهاى پادشاهان را بر ايشان مهربان قرار مىدهم و هر قوم كه از فرمان من سرپيچى كنند ، دلهاى پادشاهان را بر ايشان خشمگين قرار مىدهم . هر آينه خود را با دشنام دادن به قدرتمندان مشغول مداريد و به سوى خدا باز گرديد و توبه كنيد كه من دلهاى آنان را بر شما مهربان كنم . « 5 » ( 8 ) پيامبر فرمودهاند : همانا ممكن است بندهيى براى يك گناه از گناهانش ، صد سال در دوزخ بماند ( منتظر بماند ) و حال آنكه به زنان و برادران خود كه در بهشت باشند ، بنگرد .
--> ( 1 ) . با ذكر سلسله سند در ثواب الاعمال شيخ صدوق ( رضي الله عنه ) ، ص 216 ، چاپ آقاى على اكبر غفارى ، آمده است . م . ( 2 ) . به نقل از رسالهء حقوق امام سجاد ( ع ) ، در محجة البيضاء ، ص 439 ، ج 3 ، آمده است . م . ( 3 ) . نظير اين روايت در تحف العقول ابن شعبهء حرانى ، ص 141 ، از امير المؤمنين على ( ع ) آمده است . م . ( 4 ) . الجواهر السنية ، شيخ حر عاملى ، ص 319 . م . ( 5 ) . امالى ، صدوق ، ص 220 . م .